Doortrapte Melis van W.Hooft (1623).
Duur: ca. 25 minuten (vertaling/bewerking: drs.JFJ Volkers (c) 2004/2009)

Deze klucht wordt sinds 2005 gespeeld en behoort zonder twijfel tot de meest geslaagde kluchten uit de Gouden Eeuw. Met enige regelmaat staat deze klucht op het programma.

WD Hooft (geen familie van de bekende PC Hooft) werd destijds als opvolger van de jong gestorven Bredero beschouwd:
“Is Bredero van ons berooft, die ons so soet kon stichten! Men siet hier Bred’roos Geest, in Hooft, met sijn boertigh gedichten”
(Johanna Ferket: Hekelen met humor, p.123). 

Van Hooft zijn naast Doortrapte Melis nog de kluchten “De Hedendaegsche verlooren Zoon”, “Jan Saly” en “Styve Piet” bekend.
Deze laatste klucht uit 1628 zou tijdens zijn leven het meeste succes oogsten.
Nadere bestudering echter leert dat Doortrapte Melis veel sterker is, hoewel er volgens meerdere bronnen geen aanwijzingen zijn dat het stuk überhaupt in de 17e eeuw is gespeeld.

Inhoud:
De man van buurvrouw Sytien is gaan varen en voorlopig wel even weg.
De gehaaide Melis ziet een avontuurtje met de jonge buurvrouw wel zitten. Natuurlijk kan zoiets niet ongestraft blijven.
Uiteindelijk moet bakker Oosterwaard als dorpswijze de boel kalmeren, maar niet zonder achtereenvolgens Sytien en Melis de les te leren:

Oostwaard: Ja, met jou is het ook altijd feest. Wat wil je ook: schoenen maken op andermans leest!
Dat kan nog wat worden straks bij onze Lieve Heer!
Melis: Ach, dan ben ik de enige niet: Er zijn er hier wel meer!

Ook deze klucht eindigt met een moraal.
Hoe die luidt? Gewoon een keer komen kijken!